Trascrizione/descrizione
L'origine parmense è attestata dai santi del calendario: "s. Iohannis Collobita conf. cuius corpus est in altari piscopali (!) in Parma (27 aprile), "s. Iohannis primus (!) abbas (!) cuius corpus iacet in ecclesia s. Iohannis in Parma" (26 maggio), "s. Nichomedis mart. cuius corpus est in ecclesia episcopali Parme in altare magnum(!)" (1 giugno), "ss. mart. Abdon et Senem, corpora eorum sunt in ecclesia episcopali Parme retro altare magnum (!)" (30 luglio), "ss. mart. Ciriaci, Largi et Smaragdi, corpora eorum iacent in ecclesia episcopali Parme sub confessionibus ante sepulcrum" (8 agosto), "ss. mart. Tiburcii et Susane, corpora eorum iacent in ecclesia S. Tiburcii in civitate Parme" (11 agosto), "s. Acapiti (!) mart., corpus eius iacet in ecclesia episcopali Parme" (18 agosto), "s. Sabbine virg. et mart., corpus eius iacet in ecclesia S. Bartholamei (!) in Parma" (29 agosto), "s. Herculiani mart., cuius est corpus eius in ecclesia episcopali Parme" (5 settembre), "Sacra ecclesia episcopalis Parmensis" (26 settembre), "s. Bernardi episcopi et conf. episcopus (!) Parmensis" (4 dicembre). Aggiunti nella seconda metà del XV sec. i santi venerati nella diocesi aquileiese: "Helari et Tatiani mart." (16 marzo), "ss. mart. Hermachore et Fortunati" (12 luglio). Il codice fu acquistato nel 1468 da ser Michele da Malisana per la confraternita di Marano: "MCCCCLVIIII, die *** maii, ser Michael de Malisana, cuius anima requiescat in pace, emit hoc missale pro comuni utilitate ecclesiarum fraternitatum Marani, videlicet s. Marie, s. Iohanis (!) Baptiste , s. Antoni;"; "Obitus predicit ser Michaelis de Malisana fuit die V aprilis MCCCCLXX"; "Obitus Nicolai q. ser Michaelis de Malisana fuit die XII aprilis MCCCCLXX"; "Obitus Antonii q. ser Michaelis de Malisana fuit die VII augusti MCCCCLXV"; "Obitus Dominici q. ser Michaelis de Malisana fuit die XXI iulii MCCCLXIIII" (c. 1r). Più tardi il codice, venuto in possesso del Fontanini, entrò a far parte della Biblioteca Guarneriana: "1730. Iusti Fontanini archiepiscopi Ancyrani" (c. 11r).
Osservazioni
ll. 34 rigate a inchiostro su due colonne (mm 220x160).
Scrittura: littera textualis italiana.
L'origine parmense è attestata dai santi del calendario: "s. Iohannis Collobita conf. cuius corpus est in altari piscopali (!) in Parma (27 aprile), "s. Iohannis primus (!) abbas (!) cuius corpus iacet in ecclesia s. Iohannis in Parma" (26 maggio), "s. Nichomedis mart. cuius corpus est in ecclesia episcopali Parme in altare magnum(!)" (1 giugno), "ss. mart. Abdon et Senem, corpora eorum sunt in ecclesia episcopali Parme retro altare magnum (!)" (30 luglio), "ss. mart. Ciriaci, Largi et Smaragdi, corpora eorum iacent in ecclesia episcopali Parme sub confessionibus ante sepulcrum" (8 agosto), "ss. mart. Tiburcii et Susane, corpora eorum iacent in ecclesia S. Tiburcii in civitate Parme" (11 agosto), "s. Acapiti (!) mart., corpus eius iacet in ecclesia episcopali Parme" (18 agosto), "s. Sabbine virg. et mart., corpus eius iacet in ecclesia S. Bartholamei (!) in Parma" (29 agosto), "s. Herculiani mart., cuius est corpus eius in ecclesia episcopali Parme" (5 settembre), "Sacra ecclesia episcopalis Parmensis" (26 settembre), "s. Bernardi episcopi et conf. episcopus (!) Parmensis" (4 dicembre). Aggiunti nella seconda metà del XV sec. i santi venerati nella diocesi aquileiese: "Helari et Tatiani mart." (16 marzo), "ss. mart. Hermachore et Fortunati" (12 luglio). Il codice fu acquistato nel 1468 da ser Michele da Malisana per la confraternita di Marano: "MCCCCLVIIII, die *** maii, ser Michael de Malisana, cuius anima requiescat in pace, emit hoc missale pro comuni utilitate ecclesiarum fraternitatum Marani, videlicet s. Marie, s. Iohanis (!) Baptiste , s. Antoni;"; "Obitus predicit ser Michaelis de Malisana fuit die V aprilis MCCCCLXX"; "Obitus Nicolai q. ser Michaelis de Malisana fuit die XII aprilis MCCCCLXX"; "Obitus Antonii q. ser Michaelis de Malisana fuit die VII augusti MCCCCLXV"; "Obitus Dominici q. ser Michaelis de Malisana fuit die XXI iulii MCCCLXIIII" (c. 1r). Più tardi il codice, venuto in possesso del Fontanini, entrò a far parte della Biblioteca Guarneriana: "1730. Iusti Fontanini archiepiscopi Ancyrani" (c. 11r).